Małżeństwo

Drukuj

Obrączki (fot. K. Kiliś-Górecka)Informacje praktyczne:


Miejsce załatwiania spraw formalnych

Ślub kościelny zwyczajowo odbywa się w parafii narzeczonej lub narzeczonego, gdzie załatwia się również wszelkie sprawy formalne. W przypadku, gdy narzeczeni decydują się na zawarcie związku małżeńskiego na terenie innej parafii, wymagana jest pisemna zgoda (tzw. licencja) proboszcza parafii narzeczonego lub narzeczonej, którą można otrzymać dopiero po zakończeniu formalnego przygotowania do tego sakramentu. Licencję składa się w wybranej parafii.

 

Kurs przedmałżeński to najczęściej cykl dziesięciu spotkań. W naszej parafii w ciągu roku jest organizowana jedna edycja kursu, rozpoczynająca się w lutym. Spotkania odbywają się raz w tygodniu, w soboty o godzinie 18:00. Na kurs można się zapisać na pierwszym spotkaniu.

 

Zgłoszenie zamiaru zawarcia ślubu kościelnego

Narzeczeni, chcący zawrzeć związek małżeński w naszej parafii, powinni zgłosić ten zamiar w kancelarii parafialnej. Wówczas otrzymują szczegółowe informacje, dotyczące wszelkich formalności.

 

Niezbędne dokumenty

Nie wcześniej niż trzy i nie później niż dwa miesiące przed ślubem obydwoje narzeczeni zgłaszają się do kancelarii parafialnej w celu odbycia rozmów kanoniczno-duszpasterskich oraz spisania protokołu przedślubnego. Narzeczeni powinni przynieść na spotkanie:
- dowód osobisty;
- zaświadczenie o ukończonym kursie przedmałżeńskim;
- zaświadczenie o odbyciu trzech indywidualnych spotkań w Poradni Rodzinnej (link do informacji nt. poradni);
- w przypadku osób ochrzczonych poza naszą parafią: aktualne świadectwo chrztu (wystawione nie wcześniej niż przed 3 miesiącami);
- ostatnie świadectwo z oceną z religii;
- w przypadku ślubu konkordatowego (czyli takiego, który pociąga za sobą skutki prawne): dokumenty z Urzędu Stanu Cywilnego właściwego dla jednego z narzeczonych, wystawione nie wcześniej niż przed 3 miesiącami;
- w przypadku, gdy obydwoje narzeczeni są spoza naszej parafii: tzw. licencję z parafii jednego z narzeczonych;
- dane świadków (imię, nazwisko, wiek, adres zamieszkania);
- w przypadku wdów/wdowców: akt zgonu poprzedniego małżonka.

Przed ślubem narzeczeni muszą odbyć spowiedź przedślubną potwierdzoną podpisem spowiednika.

 

Zapowiedzi

Po spisaniu protokołu przedmałżeńskiego spisywane są tzw. zapowiedzi. Jeśli jedno z narzeczonych jest spoza naszej parafii, ksiądz w kancelarii wystawi dokument z prośbą o wygłoszenie zapowiedzi w jego/jej parafii. Zapowiedzi są wygłaszane przez dwie następujące po sobie niedziele.

 

Świadkowie muszą być pełnoletni.

 

W tygodniu przed ślubem narzeczeni:

- dostarczają do kancelarii potwierdzenie wygłoszenia zapowiedzi, o ile były wygłaszane w innej parafii;
- regulują sprawy finansowe.

 

 O sakramencie:

1601 "Przymierze małżeńskie, przez które mężczyzna i kobieta tworzą ze sobą wspólnotę całego życia, skierowaną ze swej natury na dobro małżonków oraz do zrodzenia i wychowania potomstwa, zostało między ochrzczonymi podniesione przez Chrystusa Pana do godności sakramentu".

I. Małżeństwo w zamyśle Bożym

Małżeństwo w porządku stworzenia

1604 Bóg, który stworzył człowieka z miłości, powołał go także do miłości, która jest podstawowym i wrodzonym powołaniem każdej osoby ludzkiej. Człowiek został bowiem stworzony na obraz i podobieństwo Boga, który sam „jest miłością” (1 J 4,8. 16). Ponieważ Bóg stworzył mężczyznę i kobietę, ich wzajemna miłość staje się obrazem absolutnej i niezniszczalnej miłości, jaką Bóg miłuje człowieka. Jest ona dobra, co więcej bardzo dobra, w oczach Stwórcy. Miłość małżeńska, którą Bóg błogosławi, jest przeznaczona do tego, by była płodna i urzeczywistniała się we wspólnym dziele zachowywania stworzenia: "Bóg im błogosławił, mówiąc do nich: <<Bądźcie płodni i rozmnażajcie się, abyście zaludnili ziemię i uczynili ją sobie poddaną>>" (Rdz 1, 28).

II. Celebracja sakramentu małżeństwa

1621 W obrządku łacińskim małżeństwo między dwojgiem wierzących katolików jest zazwyczaj zawierane podczas Mszy świętej, ze względu na związek wszystkich sakramentów z Misterium Paschalnym Chrystusa. W Eucharystii urzeczywistnia się pamiątka Nowego Przymierza, przez które Chrystus na zawsze zjednoczył się z Kościołem, swoją umiłowaną Oblubienicą, za którą wydał samego siebie. Słuszne jest zatem, by małżonkowie przypieczętowali swoją zgodę na wzajemne oddanie się sobie przez dar własnego życia, jednocząc się z ofiarą Chrystusa za Kościół, uobecnioną w Ofierze eucharystycznej, i przyjmując Eucharystię, ażeby skoro spożywają to samo Ciało i tę samą Krew Chrystusa, "tworzyli jedno ciało" w Chrystusie.

1622 "Obrzęd zaślubin jako sakramentalny akt uświęcenia... winien być sam w sobie ważny, godny i owocny". Przyszli małżonkowie powinni więc przygotować się do celebracji swych zaślubin przez przyjęcie sakramentu pokuty.

1623 Według tradycji łacińskiej sami małżonkowie jako szafarze łaski Chrystusa udzielają sobie nawzajem sakramentu małżeństwa, wypowiadając wobec Kościoła swoją zgodę.  (…)

III. Zgoda małżeńska

1626 Kościół uważa wzajemne wyrażenie zgody przez małżonków za nieodzowny element, który "stwarza małżeństwo". Jeśli brak zgody, nie ma małżeństwa.

1627 Zgoda jest "aktem ludzkim, w którym małżonkowie przekazują i przyjmują siebie nawzajem": "Biorę ciebie za żonę" - "Biorę ciebie za męża". Zgoda, która wiąże wzajemnie małżonków, znajduje swoje spełnienie w tym, że oboje "stają się jednym ciałem".

1628 Zgoda powinna być aktem woli każdej ze stron, wolnym od przymusu i ciężkiej bojaźni zewnętrznej. Żadna ludzka władza nie może zastąpić tej zgody. Jeśli nie ma tej wolności, małżeństwo jest nieważne.

1630 Prezbiter (lub diakon), który asystuje przy obrzędzie zawarcia małżeństwa, przyjmuje zgodę małżonków w imieniu Kościoła i udziela im błogosławieństwa Kościoła. Obecność szafarza Kościoła (a także świadków) wyraża w widoczny sposób, że małżeństwo jest rzeczywistością kościelną.

1632 Sprawą pierwszorzędnej wagi jest przygotowanie do małżeństwa, aby małżeńskie "tak" było aktem wolnym i odpowiedzialnym oraz aby przymierze małżeńskie miało solidne i trwałe podstawy ludzkie i chrześcijańskie.

Najlepszym sposobem tego przygotowania pozostaje przykład i wychowanie przekazane przez rodziców i rodzinę.

(…)

Młodzież należy odpowiednio i w porę pouczać o godności miłości małżeńskiej, jej zadaniach i wypełnianiu ich przede wszystkim w samej rodzinie, aby w odpowiednim wieku, pouczona o poszanowaniu czystości, mogła przejść od uczciwego narzeczeństwa do małżeństwa.

IV. Skutki sakramentu małżeństwa

1638 "Z ważnego małżeństwa powstaje między małżonkami węzeł z natury swej wieczysty i wyłączny. W małżeństwie chrześcijańskim małżonkowie zostają ponadto przez specjalny sakrament wzmocnieni i jakby konsekrowani do obowiązków swego stanu i godności".

Węzeł małżeński

1639 Zgoda, przez którą małżonkowie oddają się sobie i przyjmują wzajemnie, zostaje przypieczętowana przez samego Boga. Z ich przymierza "powstaje za zrządzeniem Boskim instytucja trwała również wobec społeczeństwa". Przymierze małżonków zostaje włączone w przymierze Boga z ludźmi: "Prawdziwa miłość małżeńska włączana jest w miłość Bożą".

1640 Węzeł małżeński został więc ustanowiony przez samego Boga, tak że zawarte i dopełnione małżeństwo osób ochrzczonych nie może być nigdy rozwiązane. (…)

V. Dobra i wymagania miłości małżeńskiej

Jedność i nierozerwalność małżeństwa

1644 Miłość małżonków ze swej natury wymaga jedności i nierozerwalności ich osobowej wspólnoty, która obejmuje całe ich życie: "Co więc Bóg złączył, niech człowiek nie rozdziela" (Mt 19, 6). Małżonkowie "powołani są do ciągłego wzrostu w tej komunii przez codzienną wierność małżeńskiej obietnicy obopólnego całkowitego daru". Ta wspólnota ludzka jest potwierdzona, oczyszczona i dopełniona przez jedność w Jezusie Chrystusie, udzieloną przez sakrament małżeństwa. Pogłębia się ona przez życie wspólną wiarą i przez wspólne przyjmowanie Eucharystii.

Wierność miłości małżeńskiej

1646 Miłość małżeńska ze swej natury wymaga nienaruszalnej wierności. Wypływa to z wzajemnego daru, jaki składają sobie małżonkowie. Miłość chce być trwała; nie może być "tymczasowa". "Ta wewnętrzna jedność, jako wzajemne oddanie się sobie dwóch osób, a także dobro dzieci wymagają pełnej wierności małżonków i zobowiązują ich do nierozłącznej jedności".

1649 Istnieją jednak sytuacje, gdy wspólne życie małżeńskie z bardzo różnych powodów staje się praktycznie niemożliwe. W takich przypadkach Kościół dopuszcza fizyczną separację małżonków i zaprzestanie wspólnego życia. Małżonkowie nie przestają być przed Bogiem mężem i żoną; nie są wolni i nie mogą zawrzeć nowego związku. W tej trudnej sytuacji najlepszym rozwiązaniem, jeśli to możliwe, byłoby pojednanie. Wspólnota chrześcijańska powinna pomagać tym osobom przeżywać po chrześcijańsku zaistniałą sytuację, z zachowaniem wierności wobec nierozerwalnego węzła ich małżeństwa.

1650 W wielu krajach są obecnie liczni katolicy, którzy na podstawie prawa cywilnego decydują się na rozwód i zawierają cywilnie nowy związek. Kościół, będąc wierny słowom Jezusa Chrystusa: "Kto oddala żonę swoją, a bierze inną, popełnia cudzołóstwo względem niej. I jeśli żona opuści swego męża, a wyjdzie za innego, popełnia cudzołóstwo" (Mk 10, 11-12), nie może uznać nowego związku za ważny, jeśli ważne było pierwsze małżeństwo. Jeśli rozwiedzeni zawarli cywilnie drugi związek małżeński, znajdują się w sytuacji, która obiektywnie wykracza przeciw prawu Bożemu. Dlatego nie mogą oni przystępować do Komunii eucharystycznej tak długo, jak długo trwa ta sytuacja. Z tego samego powodu nie mogą oni pełnić pewnych funkcji kościelnych. Pojednanie przez sakrament pokuty może być udzielane tylko tym, którzy żałują, że złamali znak Przymierza i wierności Chrystusowi, i zobowiązują się żyć w całkowitej wstrzemięźliwości.

Myślenie otwarte na płodność

1652 "Instytucja małżeństwa i miłość małżeńska z natury są ukierunkowane na prokreację i wychowywanie potomstwa, a to stanowi jakby ukoronowanie powołania małżonków":

Dzieci są najwspanialszym darem małżeństwa i w największym stopniu przyczyniają się do dobra samych rodziców. Sam Bóg, który powiedział: "Nie jest dobrze, żeby mężczyzna był sam" (Rdz 2,18), i który "od początku stworzył ich jako mężczyznę i kobietę" (Mt 19, 4), chcąc udzielić im jakiegoś szczególnego uczestnictwa w swoim dziele stwórczym, pobłogosławił mężczyźnie i kobiecie, mówiąc: "Bądźcie płodni i rozmnażajcie się" (Rdz 1, 28). Dlatego pielęgnowanie prawdziwej miłości małżeńskiej i wywodzący się z niej cały sposób życia rodzinnego, zmierzają do tego, aby małżonkowie, nie zaniedbując pozostałych celów małżeństwa, byli skłonni do mężnego współdziałania z miłością Stwórcy i Zbawcy, który poprzez nich coraz bardziej powiększa i wzbogaca swoją rodzinę.

1653 Płodność miłości małżeńskiej obejmuje także owoce życia moralnego, duchowego i nadprzyrodzonego, jakie przez wychowanie rodzice przekazują swoim dzieciom. Rodzice są głównymi i pierwszymi wychowawcami swoich dzieci. W tym sensie podstawowym zadaniem małżeństwa i rodziny jest służba życiu.

1654 Małżonkowie, którym Bóg nie dał potomstwa, mogą mimo to prowadzić głębokie życie małżeńskie z ludzkiego i chrześcijańskiego punktu widzenia. Ich małżeństwo może wyrażać się owocnie przez miłość, otwartość na innych i ofiarę.

VI. Kościół domowy

1656 W dzisiejszym świecie, który często jest obcy, a nawet wrogi wierze, rodziny wierzące mają ogromne znaczenie jako ogniska żywej i promieniującej wiary. Dlatego też Sobór Watykański II, nawiązując do dawnej tradycji, nazywa rodzinę "domowym Kościołem" (Ecclesia domestica). W rodzinie "rodzice słowem i przykładem powinni być dla swoich dzieci pierwszymi zwiastunami wiary", pielęgnując "właściwe każdemu z nich powołanie, ze szczególną zaś troskliwością powołanie duchowne".

W skrócie

1661 Sakrament małżeństwa jest znakiem związku Chrystusa i Kościoła. Udziela on małżonkom łaski miłowania się wzajemnie tą miłością, jaką Chrystus umiłował swój Kościół. Łaska sakramentu udoskonala w ten sposób ludzką miłość małżonków, umacnia ich nierozerwalną jedność i uświęca ich na drodze do życia wiecznego.

 

Powyższej zamieszczono fragmenty Katechizmu Kościoła Katolickiego (Wydawnictwo Pallottinum, II wydanie poprawione z 2012 r.).

Zachęcamy do przeczytania całego artykułu w Katechizmie Kościoła Katolickiego, poświęconego sakramentowi małżeństwa (KKK 1601-1666).

WAŻNE INFORMACJE

Zmiana godzin Mszy św. wieczornych

Od 1 października Msza św. wieczorna będzie odprawiana codziennie o godz. 17:00.


Zmiana godzin pracy Kancelarii Parafialnej

Kancelaria czynna rano od 8:00 do 9:00. Wieczorem bez zmian.


 

Banner dot. dotacji od Gminy i Miasta Mogielnicy

Banner dot. dofinansowania przez WFOŚiGW

Imieniny

Dzisiaj jest: 28 Lipiec 2017    |    Imieniny obchodzą: Wiktor, Innocenty, Aida

Kalendarz

 «  < Jul 2017 >   »
SuMTWThFS
28